Door onze correspondent Ingrid Smit
Het is vroeg in de ochtend en ik haal snel nog even de stofzuiger en de dweil door het huis, want het is nu nog lekker koel. Na 10.00 uur wordt het echt te warm. Het is woensdag 26 april 2023. Ook al is het nog maar april, de temperaturen in Zuid-Spanje zijn nu al ronduit zomers op dit moment.
En dan komt er een vrolijk appje binnen van mijn lief die vanavond op het vliegtuig stapt om mijn kant op te komen. “Nou ik ben er klaar voor hoor. Zo meteen nog even wat ijs van m’n auto krabben en dan ben ik op weg. Lekker naar de warmte. Naar jou. Naar huis. Tot vanavond!”
Wat een geluk
Oh jeetje, nachtvorst? Nu nog? Ik knijp mezelf eventjes en besef me wat een mazzzelkont ik ben. Ik ben alweer een aantal weken in Málaga en ik geniet van de ruimte, het licht, de warmte en ons heerlijke nieuwe huis in de campo. Bijna dagelijks lig ik in ons zwembad, tussen het werken door. Want ja, ook dat gaat door, werken, plannen maken en schrijven in mijn mooie buitenkantoor. Wat een geluk.
Het Spanje avontuur begon 5 jaar geleden
In gedachten ga ik terug naar die bewuste maandagavond in juni 2018. Tijdens de ontspanningsoefening na mijn wekelijkse yogales krijg ik een intense en krachtige visualisatie. Ik realiseer me namelijk dat ik me totaal niet vrij voel. Geleefd, druk, gespannen. Ik vraag mezelf af wat ik zou wensen als ik totaal vrij zou zijn. Als er geen beperkingen of verplichtingen zouden zijn. Wat zou ik dan willen?
Ik wil naar Málaga!
Het antwoord komt vliegensvlug uit mijn hart naar boven gesprongen: Ik wil naar Málaga. Als ik helemaal vrij zou zijn, zou ik nu in de stad een appartement huren en dagelijks Spaanse les nemen. Ik zou in die heerlijke de Spaanse stad wonen, alleen, zonder verplichtingen. Waarom? Geen idee….! Echt niet. Ik voel het gewoon. Dit is wat ik wil doen.
De tranen rollen over mijn wangen als deze boodschap haarscherp en glashelder binnenkomt. Ik moet uitzoeken wat mijn verlangen om naar Spanje te gaan betekent. Ik heb 1.000 redenen om het niet te (kunnen) doen. Maar toch. Op dat moment neem ik het besluit. Dit is wat ik ga doen. Geen idee had ik toen waar het allemaal toe zou leiden.
Eindelijk is het zover
Het is eindelijk zover, zo’n negen maanden na mijn besluit ben ik in Málaga. Het is eind maart Alles is geregeld en gelukt. En toch gaat het niet helemaal zoals ik had gedacht. Mijn eerste week in Málaga is niet fijn. De landing was niet zo zacht. Al bij het vertrek op Schiphol overviel me een enorme eenzaamheid. Het onthechten van thuis was lastig. Ik miste ineens iedereen, mijn kinderen, mijn huis, mijn plekje, mijn vriendinnen, mijn leven… tjemig, Die week heb ik me zo vaak afgevraagd waarom ik dit ook alweer wilde! En dan was het ook nog koud en regenachtig, ik werd ziek en voelde me ellendig,
“Je mag ook naar huis komen hoor!”
Als ik mijn hart uitstort bij mijn lieve vriendin en Spanjeliefhebber Marije, zegt ze deze magische woorden tegen me: “Je mag ook naar huis komen hè. Je hoeft daar niet te blijven als het niet goed gaat.” Mijn hele lijf resoneert, schiet in het verzet. Dat ga ik natuurlijk echt niet doen! Ik ben hier om mijn verlangen achterna te gaan. Om uit te zoeken of en waarom ik zo graag naar Spanje wil.
Heerlijk Málaga, dit wordt mijn tweede thuis
Vanaf dat moment gaat alles zoveel beter. Ik geniet van de Semana Santa en mijn bijna dagelijkse bezoekjes aan de Mercado Atarazanas. Daarnaast leer ik ontzettend leuke mensen kennen op het Instituto Picasso, de talenschool die ligt aan het heerlijke Plaza de la Merced. Ze organiseren tapastours, elke vrijdag een sangria-borrel, we maken paëlla en sangria in de school, krijgen een cursus flamenco en bezichtigen La Manquita, de kathedraal van Málaga.
De weken vliegen voorbij. Ik geniet met volle teugen van deze heerlijk stad Málaga. Ik weet het zeker: ik ga op zoek naar een tweede thuis in Málaga.
Ik heb het gedaan!
Aan de rand van mijn zwembad mijmer ik verder. Sinds die vijf weken in Málaga is er veel gebeurd. In 2020 heb ik mijn veel te dure en grote huis in Nederland verkocht, heb een klein huis teruggekocht en daarmee had ik genoeg financiën om op zoek te gaan naar mijn eigen plekje in Spanje.
Het werd een penthouse appartement in het schilderachtige witte dorpje Mijas Pueblo. Een sterk verouderd appartement, dat ik volledig liet renoveren. Alles ging eruit, de keuken, de badkamers, wanden, vloeren. Door de goede adviezen, hulp, steun en aanmoediging van Mark, de makelaar van Sí Andalucia rolde ik door het renovatieproject. Sandra, zijn vrouw onderhield de contacten met de lokale aannemer, hielp me met alles. Van het uitzoeken van tegeltjes voor de badkamer tot het beoordelen van de tekeningen en de beste plekken voor de stopcontacten.
Zo’n zes maanden later was mijn paleisje klaar. Echt niet zonder slapeloze nachten hoor, maar het is nu echt klaar. Het is inmiddels oktober 2021. Ik woon en werk nu écht deels in Spanje en in Nederland. Ik heb mijn droom gerealiseerd en knijp mezelf regelmatig in mijn arm. Ik heb het gedaan!
Het avontuur gaat verder
Het avontuur gaat echter verder, want ik ontmoette mijn lief in de zomer van 2021. Stukje bij beetje gaat hij ook van Spanje houden, waardoor we in september 2022 een gezamenlijke droom uitspreken tegen elkaar: een vrijstaand huisje in het achterland, met olijfbomen, een zwembad, ruimte om te klussen en samen te genieten. Wat een heerlijke droom. Een droom die wederom met de fantastische hulp van Mark en Sandra is uitgekomen.
Het was spannend hoor, mijn paleisje in Mijas Pueblo verkopen, een bod uitbrengen op een huis in de campo waar alles scheef en verzakt staat, het bouwkundige onderzoek dat drie maanden op zich liet wachten en verkopers die lekker traag en warrig reageren op elke vraag. Dat verhaal vertel ik later zeker nog een keertje.
Vanuit vertrouwen je eigen droomleven manifesteren
Ik sta op uit mijn mijmeringen, kijk om me heen en besluit om nog even een dipje in het zwembad te nemen. Wat voelt het vanochtend fijn om even achterom te kijken. Om de stappen te zien die ik de afgelopen vijf jaar heb gemaakt en wat daarvoor nodig was.
En om me te realiseren dat het volgen van verlangen vraagt om creativiteit en moed. In precies in die volgorde. Eerst verlangen en voelen, dan pas stapjes bedenken vanuit creativiteit om vervolgens in beweging te komen. En als het even spannend wordt, teruggaan naar het verlangen en het vertrouwen dat alles zich gaat uitwijzen. Controle en zekerheid ga je in dit soort avonturen niet vinden, Een gevoel van immense dankbaarheid overspoelt me. En vanavond komt mijn lief weer over uit Nederland. Zo fijn. Eerst nog even een middagje werken, mijn Zoom-afspraak met een klant voor een privé-retreat bij mij in Spanje begint zo.