Een ode aan de alleenstaande moeders in de film Madres Paralelas

Spanjeliefhebbers was er natuurlijk bij: de voorpremière van Madres Paralelas in theater Tuschinski in Amsterdam. Samen met onze Spanje-correspondenten Ingrid Smit en Monique van der Most genoten we van het fantastische acteerwerk van Penélope Cruz. Deze avond was weer voortreffelijk georganiseerd door Espanje Magazine, inclusief Spaanse wijn en een verrassende goodybag.

Waar gaat de film over?
Janis is een succesvolle fotografe en ze moet op een dag de beroemde antropoloog Arturo portretteren. Na de fotoshoot vertelt ze hem dat ze al jarenlang geld probeert los te peuteren voor een forensisch onderzoek in haar geboortedorp. Tijdens het bloedige begin van de Spaanse Burgeroorlog is haar overgrootvader samen met veel dorpsbewoners door de fascisten afgeslacht en buiten het dorp in een massagraf gedumpt. Arturo, die als wetenschapper over de juiste connecties beschikt, belooft Janis aan de juiste knoppen te draaien, waarna een kortstondige romance tussen de twee ontstaat.

Moeders en vrouwen
De film gaat hoofdzakelijk over het thema moeders en vrouwen, krachtig en kwetsbaar en in hun onvolmaaktheid. Hoe loeizwaar het is om in je eentje een kind op te voeden. Alle onzekerheden over het beginnende moederschap. En beide actrices spelen voortreffelijk. Niet voor niets is Penélope Cruz genomineerd voor twee Oscars, waaronder Beste Actrice.

Meer diepgang
Ook aan het eind van de film wordt er weer een flinke sprong in de tijd gemaakt met het opgraven van de voormalige dorpsbewoners van Janis. Wel goed dat de regisseur Almodóvar daar op terugkomt; het maakt de film mooi ‘rond’.  Maar wij zijn het erover eens dat we wat diepgang missen over bepaalde personages, zoals de biologische vaders en meer context over de ouders van Ana. Haar moeder is actrice en gaat op tournee naar Barcelona, Valencia en Bilbao. Haar vader woont in Granada en daar is Ana opgegroeid. Wat had ik graag meer beelden gezien van deze prachtige steden. Maar ja, dat heeft ook te maken met mijn reislust als Spanjeliefhebber. Uiteraard kun je niet alles in een film proppen. En toch, als er over dit verhaal een boek zou worden geschreven, dan is er wel degelijk veel meer ruimte voor verdieping.

Pedro Almodóvar
Het lijkt erop alsof de inmiddels 72-jarige Spaanse regisseur Pedro Almodóvar (Todo sobre mi madre, Dolor y Gloria, Volver) in eerste instantie gewoon een typische film over vrouwen en moeders wilde maken, maar zich toch genoodzaakt voelde om het trauma over de Spaanse Burgeroorlog erin te frotten. Al met al zie ik Madres Paralelas als een eerbetoon aan de dappere, alleenstaande moeders en laten we de verhaallijnen en parallelle levens van de andere personages gewoon over aan onze eigen verbeeldingskracht. Dat heeft ook wel wat.

Bekijk hier de trailer:

0 thoughts on “Een ode aan de alleenstaande moeders in de film Madres Paralelas”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.