Spannende wandeling over El Caminito del Rey, het koningspad

Door onze correspondent Carla Pleijers –
We hebben zin in een wandeling in de bergen in Andalusie. Zoekend op internet stuit ik op El Caminito del Rey. Een foto van een smal wandelpad langs een rots trekt meteen mijn aandacht. Het is een tocht tussen twee dorpen door de kloof El Chorro tussen twee hoge bergwanden.

Het is rond 1900 aangelegd en diende oorspronkelijk om het transport van goederen en personeel voor de bouw van energiecentrales tussen Choro- en Gaitanejo-watervallen makkelijker te maken. Na een aantal jaren is het pad in verval geraakt en werd het steeds slechter begaanbaar, waarna het in 1992 zelfs officieel werd gesloten. Avonturiers wisten de weg toch te vinden en er zijn meerdere doden gevallen. In 2006 is er een restauratieplan gemaakt en uitgevoerd. Daarbij zijn veel werkzaamheden verricht met helikopters en alpinisten. Het is nu een veilig pad voor mensen die een spannende wandeling willen.

Ik bestel dapper twee kaartjes
Ik aarzel of ik dit wel durf. Maar het trekt me wel aan. Samen kijken we nog een paar keer naar de foto’s en teksten en we lezen dat de overheid het toerisme in dit gebied ten noorden van Malaga wil aantrekken om de werkgelegenheid te bevorderen. Dat geeft me een veilig gevoel. We gaan het doen en ik bestel dapper twee kaartjes voor mijn man en mij voor deze wandeling van ruim 7 km. Het is ongeveer 4 km aanlooproute en dan 3 km over de Caminito del Rey, het koningspad.

Stress wordt prettige spanning
Onze aankomst bij het pad blijkt het eindpunt te zijn van een lineaire wandeling. We kunnen de auto laten staan en met de bus naar het beginpunt gaan. Dat doen we en een prachtige bustocht van een half uur volgt. Aan het beginpunt van de wandeling is het gezellig druk. Er is lekkere koffie, er zijn vriendelijke mensen en het is mooi meer. Als we even bij het water zitten kom ik helemaal tot rust en de stress voor de wandeltocht wordt een prettige spanning; ik krijg er zin in.

Aanlooproute door het bos
Vanaf dit beginpunt kun je verschillende aanlooproutes kiezen naar de Caminito del Rey. We nemen een mooi bospad waar het heerlijk stil en rustig is. Met stijgen en dalen komen we steeds dichterbij het echte startpunt. Daar komen alle paden bij elkaar en is het weer drukker. De kaartjes worden gecheckt, er volgt een uitleg over de regels en we krijgen een helm die we uit veiligheidsoverwegingen op ons hoofd moeten houden tot het einde van de wandeling.

Adembenemend mooi!
We mogen door het poortje en we komen al meteen op het houten pad. Het loopt meteen omhoog, zodat we al snel op forse hoogte zijn en het diepe dal in kijken. Wàt een uitzicht, verpletterend, zo mooi…. de stoere rotsen, de rivier in de diepte, de blauwe lucht met vogels en de stilte… Ik vind het nu al geweldig. Ik voel de opwinding in mijn buik, we kijken elkaar aan en we genieten. We vinden het zo leuk dat we dit ontdekt hebben.

We lopen verder en na elke bocht is het weer een spectaculair uitzicht. We hebben alle ruimte en we voelen ons soms even sensationeel alleen op de wereld. Zo onderdeel van de natuur, zo de diepte en de hoogte kunnen voelen.

Het lijkt wel een speelgoedtrein
Aan de andere kant van de kloof tegen de andere rots is een spoorlijn en de trein rijdt er terwijl wij er lopen. Het lijkt een speelgoedtreintje op de hoge, grote, immense rotsen. We staan met regelmaat even stil om rond te kijken, foto’s te maken en de vogels te zien vliegen. De ene keer loop ik langs de balustrade en de andere keer dicht tegen de bergwand aan. Op sommige stukken is het hout vervangen door een dikke glasplaat, je ziet de diepte onder je. En dat is best hoog, wel 100 meter!

We passeren een gedenkplaat van drie jongens die er van de rots zijn gevallen toen het pad slecht was, vlak voordat het werd gesloten. Ik vind het een heftig moment, de foto’s van drie jonge twintigers die daar het leven lieten.

Met zweetparels op mijn voorhoofd
We lopen verder en het pad leidt ons over de brug naar de rots aan de overkant. Mijn adem stokt in mijn keel als ik dat zie. En dat de brug een beetje wiebelt. Als ik opmerk dat mensen daarvan genieten, word ik even heel stil. Ik wacht tot ik aan de beurt ben om over te steken en tot de brug helemaal leeg is. Dan kan ik een keer doorlopen, en dat doe ik. Met zweetparels op mijn voorhoofd, recht vooruitkijkend ben ik gelukkig snel en veilig aan de overkant.

Wàt een wandeling. Het pad wordt een lange trap naar het eindpunt vlak langs de laatste rots, ik loop rustig en kijk om me heen en zie in de diepte een mooie brede rivier en veel groen eromheen.

We komen bij het poortje om de Caminito del Rey te verlaten. We leveren onze helmen weer in en vervolgen de weg naar de parkeerplaats waar onze auto staat. Ik heb een flinke dosis adrenaline in mijn lijf en het was een kick om deze wandeling  te doen. We gaan op zoek naar een terras voor een welverdiende borrel!

Over onze correspondent Carla Pleijers
Carla is massagetherapeut en -opleider bij Mazzaze in Leusden. Daarnaast runt zij samen met haar man VakantieAnders.

0 thoughts on “Spannende wandeling over El Caminito del Rey, het koningspad”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *