Op maandag 27 februari is het dus zo ver: de overdracht van ons nieuwe huis. We rijden rechtstreeks van de notaris de berg op naar La Zubia. Een klein dorp tegen de bergkam van de Sierra Nevada, met 20.000 inwoners. Vanaf La Zubia heb je een prachtig uitzicht op Granada, zeker ’s avonds als je alle lichtjes ziet schitteren.

Welkom door Bruno
Wanneer we voor de poort staan van ons huis, is het even zoeken naar de juiste sleutel. Maar dan openen we de poort en rijden we de auto naar binnen. Voor de deur staat Bruno hard te miauwen, het is de kat van de vorige eigenaar. En ja, dat is wat katten vaak doen; ze lopen telkens terug naar hun oude huis.

Het is ons gelukt!
Als we de voordeur openen zijn we stomverbaasd over de grootte van de woonkamer. Veel groter dan we ons van de bezichtiging konden herinneren. Het is nu ook leeg, dat scheelt. We struinen op ons gemak eerst door alle kamers, daarna door de tuin, het terras… En weer voelt het zo ontzettend goed! We knuffelen elkaar nog eens stevig en spreken onze opluchting uit. “Het is ons gelukt!” Na tien hele heftige jaren is onze droom nu echt uitgekomen. We kunnen het nog steeds niet bevatten.

De inspectie-overdracht
Een paar uur later komen onze makelaar Augusto en de vorige eigenaar langs. We krijgen uitgebreide instructie van de zwembadinstallatie, de elektriciteit, de zonnepanelen, palletkachel enz. Ze zijn wel anderhalf uur bezig met uitleg en laten zien hoe alles werkt. Hij zegt nog dat we zijn kat geen eten moeten geven, want dan gaat hij nooit meer weg. Wij zouden het echter niet erg vinden als Bruno bij ons blijft, maar we weten niet hoe onze eigen katten zullen reageren.

Nevada Shopping
We nemen afscheid van beide heren en haasten ons richting het Ikea afhaalpunt in Nevada Shopping. We hebben online een bed besteld en dat kunnen we tot vanavond 22 uur ophalen. Morgen zijn alle winkels dicht, want dan is het Día de Andalucia, een feestdag. Zodra we toch in Nevada Shopping zijn, kopen we meteen wat schoonmaakspullen en twee klapstoeltjes, zodat we de volgende dag kunnen beginnen met poetsen en fatsoenlijk kunnen zitten.

De eerste avond
Het bed hebben we gelukkig vlot in elkaar gezet, de palletkachel staat aan (het is ’s avonds hartstikke koud) en we hadden al kant en klare paella in huis. De vorige eigenaar heeft een tafel achtergelaten en een oude koelkast. We kunnen de keuken (die we nog wel gaan vervangen) nu gewoon gebruiken, dat is fijn.

Naar de verfwinkel
We slapen voortreffelijk! “Wat is hier stil” zeggen we tegen elkaar. We zijn niets gewend als Rotterdammers. En nu wonen we ineens op een berg in de Sierra Nevada. Die eerste dag zijn we lekker aan het schoonmaken en aan het bijkomen. De dag erna rijden we naar de verfwinkel om latex te kopen, andere schilderbenodigdheden en een hele hoge ladder. We zijn er klaar voor!

Helemaal eigen maken
Iedere wand heeft een andere kleur: babyblauw, paars, lila, roze, beige, geel… Poe hé wat een klus. We zijn een hele week aan het schilderen, we kiezen voor wit, sommige wanden moeten wel drie keer. Maar wat is het fijn om dit zelf te doen, om het huis helemaal eigen te maken. We doen onze boodschapjes in La Zubia en ontdekken al waar de kapper zit, de apotheek (vier stuks in dat kleine dorp), de bakker, visboer, slager en natuurlijk de supermarkten. Ook komen we zo’n beetje om de dag in de bouwmarkt. En we kopen bij de Spaanse Mediamarkt alvast een wasmachine.

Naar Nederland
Na een week wordt het toch echt tijd om terug naar Nederland te gaan. We hebben vernomen dat we in aanmerking komen voor een ander appartement (kleiner en betaalbaarder) in Rotterdam – waar we de dag voor vertrek naar Granada hebben gekeken – en volgende week al de sleutel van krijgen. Dat betekent dat we in Nederland twee verhuizingen binnen een maand hebben te managen.

Zo snel mogelijk verhuizen
We rijden in drie dagen weer naar Nederland, overnachten in onze inmiddels vaste hotelletjes in Baskenland en nabij Orléans en knuffelen bij thuiskomst uitgebreid met de kids en de katten. Onze nog twee thuiswonende zoons van 17 en 19 jaar geven aan dat ze dolgraag zo snel mogelijk willen verhuizen naar het nieuwe appartement. Ze verheugen zich erop om er echt hun plekje van te maken nu wij vaak weken of maanden in Granada zullen zijn. Ook wij willen zo snel mogelijk verhuizen naar Granada, zodat we het meeste kluswerk voor de snikhete zomer gereed hebben.

Inpakken maar
Twee dagen na thuiskomst hebben we al een intakegesprek met een verhuisbedrijf en kan het inpakken beginnen. Eerst de verhuizing in Rotterdam; Ferry en ik blijven tot de grote verhuizing met de katten op het oude adres. En op 17 april komt de verhuiswagen om de rest van de inboedel naar Spanje te rijden. Vamos a Granada!