Het komt door haar, door Marlies, de vriendin in het midden op de foto. Grappig genoeg ontmoetten we elkaar op Ibiza, 32 jaar geleden. We waren net geslaagd voor ons eindexamen en vierden dat op het party-eiland. Na die zomer ging zij studeren in Utrecht, ik in Amsterdam en we werden dikke vriendinnen.
Verliefd
Een paar jaar later werd ze smoorverliefd op Juan, een Granadino. Tijdens haar rechtenstudie en advocaat-stage hadden ze een LAT-relatie en pendelde ze zo vaak als ze kon naar Granada. Toen ze er eenmaal woonde, ging ik haar natuurlijk opzoeken. Marlies en Juan lieten ons Granada, de Alpujarras en Sierra Nevada zien. En zestien jaar geleden trouwden ze in een prachtige villa tegenover het Alhambra. Het was de mooiste bruiloft die ik ook heb meegemaakt. Met honderden gasten, voortreffelijk eten, salsa dansen tot in de vroege uurtjes… Ook ik was verliefd.
Dol op Spanje
Marlies en Juan emigreerden naar Australië. In die tijd scheidde ik van de vader van mijn kinderen, werd ik verliefd op Ferry en vormden wij al snel een samengesteld gezin. Ook Ferry was dol op Spanje en al gauw mijmerden wij over een toekomst in dit verrukkelijke land. Maar hij kende Andalusië nog niet. Een jaar later maakten we samen een rondreis: Sevilla, Málaga, Sierra de las Nieves en Granada. Ook ontdekten we Valencia, maar Ferry voelde al snel dezelfde passie als ik voor Andalusië en specifiek voor Granada.
Terug naar Granada
We keerden ieder jaar terug en gelukkig kwamen Marlies en Juan na een aantal jaren weer terug naar Granada. Inmiddels hadden zij ook kinderen en spraken we ’s zomers af op Campo del Principe om de hele avond met onze gezinnen tapas te eten en te kletsen.
Inmiddels woont Marlies in Den Haag, maar ze hebben hun huis in Granada aangehouden en zijn hier vrijwel iedere schoolvakantie.
Mijn vriendinnen
Vorige maand vierde ik mijn 50e verjaardag met mijn vriendinnen, in Rotterdam. Op de foto rechts van Marlies zie je Ingrid. En het komt absoluut ook door haar dat we nu in Andalusië wonen. Ingrid ging ons een paar jaar geleden voor. In haar eentje legde ze het pad af van een huis zoeken in Málaga, een makelaar, Spaans leren, een advocaat, verhuizen en ontzettend genieten van haar avontuur. Ze gaf ons honderden tips, en nu nog. Ze is onze vaste correspondent en een Spanjeliefhebber in hart en ziel. Zij heeft ons het laatste duwtje in de rug gegeven om te oefenen met het loslaten van onze kinderen (nu 17 en 19 jaar) en voor onszelf te durven kiezen.
Ook naar Andalusië
Op de foto links van Marlies staat Sytske. Nog een vriendin die droomt over een huis in Andalusië. Ze struint iedere dag door Idealista, spreekt vloeiend Spaans al zolang als ik haar ken, terwijl ze Italiaanse roots heeft, zo grappig, maar ze heeft een enorme jaloersmakende talenknobbel. Ze grijpt ieder vrij moment aan om naar Spanje te gaan.
Een warme, zachte landing
Wat een rijkdom voel ik met mijn Spanjeliefhebbende-vriendinnen. Zo blijven we elkaar vaak zien en zorgen zij mede voor een hele warme, zachte landing op onze nieuwe woonplek.