Una pata de pulpo en espetó in Pedregalejo

‘Je gaat toch wel sardientjes eten voor 3 euro in Pedregalejo (Málaga)?’ Dat was de meest gegeven tip van onze Facebook- en Instagram-volgers. En toevallig hadden we een ontmoeting gepland met onze Málaga-correspondent en goede vriendin Ingrid Smit.

Eerst showt ze ons haar appartement: eerste rang (aan zee) in de oude visserswijk Pedregalejo. Supergaaf! Tussen de cafeetjes en restaurantjes woont ze deze midweek in een voormalig vissershuisje dat mooi is gerenoveerd tot appartement. Inclusief groot dakterras.

Soort van boulevard
Het is 21:30 uur, bijna Spaanse etenstijd en we ruiken de grill-lucht en zien het gezellige geflaneer van vooral locals op de boulevard. Of eigenlijk is het niet echt een boulevard. Niet zoals we die kennen in bijvoorbeeld Nerja, Benalmadela, Fuengirola. Het is gewoon de stoep tussen de vissershuisjes en het strand.

We zien en we horen
We zien Spaanse jongelui met stokbroodjes en flessen Cola richting zee wandelen. Gewoon lekker chillen in het zand met je vrienden. We zien de ruige bbq-mannen sardientjes grillen op het strand. We zien Roma-vrouwen kunstbloemen verkopen. We zien een mannetje van 100 zonder tanden heel vals op een accordeon spelen. We horen Spaans geklets, getetter, ze voeren heftige discussies. En tussen dit lokale avondgedruis zien we vanaf het dakterras af en toe een toerist vol verbazing om zich heen kijken.

Visjes eten
“Vamos!” zegt Ingrid, “we gaan visjes eten!” De eigenaar van haar appartement had haar een van de tentjes beneden aanbevolen. Voor de zekerheid heeft Ingrid een tafeltje gereserveerd, want twee dagen ervoor hadden we zelf al een poging gedaan om sardientjes te eten op het strand, als lunch. Maar toen was het zondag en bomvol met Spaanse families. Geen tafeltje te bemachtigen. Tenzij we anderhalf uur op een muurtje wilden wachten.

Smullen!
Nu boffen we, want als een echte geïntegreerde Málaguena kletst Ingrid er in rap Spaans op los met de obers. We bestellen sangria, tomaten (oh die smaken hier zoals ze horen te smaken), gegrilde aubergines (met honing, delicatesse), natuurlijk sardientjes, gegrilde zeemix én als klap op de vuurpijl una pata de pulpo en espetó y patates de povre.

Mooie gesprekken
We praten over onze Spaanse dromen, ons verlangen om hier te wonen. Over hoe we in het hier en nu zo veel mogelijk in Spanje kunnen zijn, zolang we nog dingen te doen hebben in Nederland. Door Spanjeliefhebbers hebben we Spanje gelukkig al heel dichtbij ons. We brainstormen over onze vervolgplannen. Over de NLP schrijfweken die Ingrid en ik hier in 2020 gaan geven. Over onze kinderen, die niet meegaan in onze droom, wat oké is en wat we respecteren, daarom wonen we hier nu nog niet. Over het leven, over het pittige jaar dat we achter de rug hebben.

Het is een avond met heel veel diepgang, met tranen, schaterlachen, Spaans oefenen en ongelooflijk veel liefde.

Pedregalejo, wat maak je in ons los?

0 thoughts on “Una pata de pulpo en espetó in Pedregalejo”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *