Spanjeliefhebbers maakt een live verslag van het Spaanse dorp Polopos

Natuurlijk kijken we naar het RTL4-programma Het Spaanse dorp Polopos. Als echte Spanjeliefhebbers willen we er niks van missen. Dus als we eind juli overnachten in Lanjarón, Alpujarras, zeggen we tegen elkaar dat we er nu toch wel vlakbij zijn. Hoe zal het dorpje er in het echt uitzien? We branden van nieuwsgierigheid.

We rijden van bovenaf de berg af richting Polopos. Dat is leuk, een ander perspectief, want op tv zie je vooral de camping in La Mamola, aan zee, en de weg die ze naar boven rijden. Nu komen we vlak voor Polopos eerst langs een schattig kerkje met begraafplaatsje.

En even later zien we de sporthal liggen die de Nederlandse deelnemers aan het programma als eerste weekopdracht moesten beschilderen.

Cameraploeg
We rijden het dorpje in en zien direct de cameraploeg die Juani op het terras aan het filmen is. Er zitten een paar Nederlandse toeristen. In de besloten Facebookgroep had ik inmiddels al vernomen dat Juani in de bediening werkt in dat café bij binnenkomst van het dorpje. Maar nu weten we dat zogenaamd nog niet, want het is nog niet uitgezonden.

We horen alle inside information
We parkeren de auto op het pleintje bij het andere café (er zijn er nog maar twee in Polopos) en raken in gesprek met een Britse vrouw die er al twintig jaar woont. Ze kletst de oren van ons hoofd. “Of we hebben gezien hoe leuk stel X de weekopdracht deed van de tapas maken?” We schudden nee met ons hoofd. “No?” en ze vertelt alle details, ook wie er wint. “En het bruiloftsfeest van echtpaar Rutten. Hadden we dat al gezien?” Inmiddels uitgezonden, maar op het moment dat we in Polopos zijn nog niet. “En het geweldige feest op het dorpsplein? Het dak ging eraf en weet je wie er wonnen?” Nee, ook die uitzending is op dat moment nog niet geweest. Na 20 minuten inside information aangehoord te hebben, vertellen we dat er wel 6-8 weken tussen de opnamen en de uitzendingen zitten. De Britse dame heeft geen flauw benul, want ze heeft het programma nog nooit gezien.

Ze vertelt ook dat er nu in de zomervakantie steeds meer Nederlandse toeristen komen kijken. En dat sommigen zo onbeschoft zijn. Die denderen gewoon de huizen binnen, ook als de deur dicht is. Of ze roepen heel hard voor het raam: “Hallo, is daar iemand?” Tja, de 5 gezinnen zijn inmiddels publiek bezit lijkt wel. Bizar om mee te maken volgens mij.

We willen de sfeer proeven, geen selfies maken
Afijn, nadat we gedag hebben gezegd tegen de lady en ook alles weten over haar persoonlijke leven, drinken we een kop koffie bij het barretje. We krijgen, zoals overal in Spanje, een lekkere tapa van het huis. En het valt ons op dat we hier de enigen zijn. Hierna wandelen we door de smalle bergachtige straatjes van Polopos. We passeren diverse casas uit het programma. Casa 1, 2, 3, 4, 5 hangt alleen naast hun voordeuren. En een affiche van de Polopos-route, die wij niet volgen. Het gaat ons er niet om om de Nederlandse deelnemers te ontmoeten en selfies met ze maken. Wij willen vooral de sfeer proeven van dit typische Spaanse dorpje.

Rust in Polopos
Wanneer we door het dorpje wandelen valt het ons op dat het muisstil is op straat. We horen de vogeltjes en groeten een paar oudjes die vanaf hun balkonnetje naar ons gluren. Er heerst rust in Polopos. Het is er fijn, Spaans authentiek en ze wonen er prachtig tussen de wijnranken en met uitzicht op zee.

Toch contact
Op het parkeerterreintje zien we de camper staan van Thysa en Wijnand, het kunstenaarskoppel. We schuiven een Spanjeliefhebbers-kaartje met persoonlijk berichtje onder de ruitenwisser. En een week later hebben we via Messenger contact met Christiaan en Kirsten. Op dat moment is hun eerste levering Spaanse wijn met hun eigen label naar Nederland gedistribueerd, een mijlpaal! We chatten over potentiële samenwerking, want we helpen elkaar graag als Nederlands-Spaanse ondernemers.

Wat een waardevolle verbindingen ontstaan er deze vakantie, ook in Polopos! Wij wensen de Nederlandse stellen/gezinnen in dit prachtige dorpje heel veel voorspoed en geluk.

2 thoughts on “Spanjeliefhebbers maakt een live verslag van het Spaanse dorp Polopos”
  1. Geweldig om alles vanuit jullie oogpunt te zien.
    En wat een mooi dorp! Zoals zoveel mooie dorpen in Andelusie! Ooit hoop ik daar zelf een huis te hebben’ tot die tijd doe ik het graag met jullie belevenissen/foto’s en filmpjes💖

  2. 19 aug 2019 naar Polopos geweest, kamer geboekt bij Primera La Sonrisa, aankomststtijd verplicht melden, oke om 14:00 ben ik er.
    Behalve 1000 vliegen is er in het hele dorp niemand te bekennen, oke het is Siesta maar ik kwam dus voor niets, het hotel was op Maandag dicht, er kwam wel een meisje zeggen dat ze gesloten waren, ik mocht wel de kamer zien, met veel vliegen en een klamboo boven het bed, geen airco, maar het raam kon open nog meer vliegen, ik kon na veel vragen na een uur een glas water krijgen uit de kraan, wat een afgang, bloedwarm 450 km gereden en dan is er niemand thuis. Juani en John naar Nl , de rest niet thuis.
    een tourtje door het dorp leverde niks en niemand op, iedereen was weg, of naar Nl of gewoon het dorp uit.
    Ik heb nog gewacht maar na een ezel die zijn kop door een deur stak was er echt helemaal niemand , ik heb nog geroepen en geklopt bij woningen maar helaas.
    Mijn Spaans is prima dus heb ik na een uur toch een glaasje water gekregen uit de kraan…..
    Bij Cristiaan en Kristen borden Vino, nou dan koop ik wijn, kloppen roepen, niemand thuis, wat ga je er in godsnaam doen dacht ik, toen heb ik mijn auto maar van de parking gehaald en een hotelkamer in de buurt gezocht, prima gelukt en volop genoten in het dorpje Rapita aan de zee, nee dit komt niet goed met Polopos, er zou toch minstens een tijd/dag schema kunnen zijn bv s’avonds een zomermarktje of smorgen een paar kraampjes waar je de mensen waar je voor komt toch ff kan ontmoeten en een beetje kan orienteren op dingen die je belangrijk vind, heel dat eind gereden voor noppes!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *