Het Waikiki-Tarifa-strandgevoel

Door onze correspondent Susan van der Beek –
Tarifa. Het enige dat ik erover lees in onze reisgids is een verhaal over het 10e -eeuwse Castillo de Guzman el Bueno, over een heldenverhaal. Ik noem het liever een gruwelverhaal. In 1292 hoorde Guzman, die Tarifa tijdens een Moors beleg verdedigde, dat zijn gegijzelde zoon zou sterven als hij zich niet overgaf. Guzman gaf zich niet over, maar wierp zijn dolk naar beneden zodat het dreigement kon worden uitgevoerd.

Seafood wok
In Tarifa zetten we de auto weg, zoeken een brievenbus op om onze ansichtkaarten te posten en lopen naar de kust. Tijd voor een lunch. We strijken neer in een strandtent #Waikikiexperience en bestellen een seafood wok. Een wonderlijke combinatie van mie, rode en witte kool, wortels en broccoli. Vermengd met zeevruchten en een heerlijke curry en ginger saus. Prachtig opgediend en onovertroffen van smaak.

Onstuimige golven
Ondertussen genieten we van het strandleven dat zich voor onze neus afspeelt. Kitesurfers met zeilen in allerlei kleuren trotseren de onstuimige golven. Een vader voetbalt met zijn zoontje, een hond graaft fanatiek een hol in het zand. En voetbalt met zichzelf. Eerst duwt hij met zijn neus het balletje voor zich uit, daarna rent hij erachteraan om hem weer op te halen. Zijn vrouwelijke baas zit op een vlonder en rookt een sigaret.

Na de levante komt er altijd weer zon
In de verte zien we de bergen van de Marokkaanse kust. Vanuit Tarifa kun je met de boot oversteken naar Tanger, er worden zelfs dagtochten aangeboden met een fast ferry. We besluiten om dat een volgende keer te doen, als we wat langer in Andalusië zijn. Voor dit moment geven we ons over aan de heerlijke Spaanse manier van leven. Een ander tempo, laat lunchen, laat dineren en vooral genieten van de zon die zich laat zien na de levante (sterke oostelijke wind) en de regen.

Het Tarifa-strandgevoel vasthouden
De muziek in de strandtent staat net iets te hard, maar ik veer op als ik na Latin-achtige nummers ineens ‘With or without you’ van U2 hoor, in een Spaanse versie. De backvocals klinken als gospelzangeressen, heel gaaf. Ik pak mijn notebook uit mijn tas en ga een uurtje schrijven. Het Tarifa-strandgevoel wil ik nog een tijdje vasthouden. En we nemen een besluit: ons laatste bezoek aan Spanje was vier jaar geleden, dat is echt veel te lang. Nog zo veel te zien en te genieten hier!

De Beachclub die je zeker moet bezoeken als je in Tarifa bent: https://waikikitarifa.com/

Susan van der Beek is auteur van het boek Hartmama, systemisch coach (ook met honden) en eigenaresse van Slapen in Zeeland.

0 thoughts on “Het Waikiki-Tarifa-strandgevoel”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *