Een tomaat zo rood als de blos op de wangen van Maria

Door onze correspondent Foodie Felipe

Ik hou er tijdens de vakantie wel van om net als thuis zoveel mogelijk kilometer 0-producten te proeven en te kopen. Lekker lokaal. Daarom tref je me op zondag vaak aan op de Mercado Agroalimentario van Coín. Een dorp in de Guadalhorcevallei vlak bij Málaga. De boeren brengen er recht van het veld hun verse producten aan de man. Hier leef en eet je in de schaduw van de overdekte markt mee met de seizoenen.

Stierenkl*ten
In augustus zal je in elk stalletje de befaamde ‘Huevo de Toro’ zien blinken. Letterlijk vertaald betekent de naam ‘stierenkl*ten’. Het is dan ook een stevig uit de kl**ten gewassen tomaat met een unieke smaak. “Veel vlees, en weinig pitjes”, roept een boerin ons in het Spaans toe. Met kloeke stem en vol overtuiging lokt Maria Gonzalez Pineda ons naar haar kraam. Ze draagt met trots een groen schort van de producentenvereniging die de markt uitbaat.

Een boerin die ook schrijfster
Je treft hier niet alleen boeren, maar ook kaasmakers, bakkers, plantjesverkopers, keramiek, slagers en imkers. Maar Maria heeft nog een andere troef die ze wil verkopen. Naast de tomaten liggen enkele boeken die ze zelf schreef. Een boerin die ook schrijfster is, dat zit zo. Na een druk leven in Barcelona en Zwitserland kwam ze met haar man op het rustige platteland wonen. Daar vocht ze soms tegen de eenzaamheid, maar die kon ze gelukkig al schrijvend verdrijven, zegt ze bijna fluisterend. 

Haar tomaten
Als je even met haar praat voel je dat ze op haar boeken nog trotser is dan op haar tomaten. Ze is van alle markten thuis want ze schrijft zowel poëzie, erotische verhalen als kinderboeken. Op haar  tafeltje liggen een 20-tal eigen titels, ééntje heeft ze zelfs in het Engels vertaald. Maar met haar boerenverstand heeft ze al snel door dat ik hier niet ben voor de literatuur maar voor de eetcultuur. En dus doet ze lyrisch over die uitzonderlijke tomaat die in open lucht wordt gekweekt en ’s ochtends vroeg voor zonsopgang door de boeren wordt geplukt omdat het velletje zo broos is. Omwille van die kwetsbaarheid zal je de tomaat ook niet in de supermarkt aantreffen, ze is niet zo geschikt voor transport.

Vol en rond in de mond
Het is ook een zeer arbeidsintensieve tomaat. Zo moet je de jonge scheuten weghalen zodat die niet teveel energie opslorpen voor de vruchten. De tomaten zijn groot, gemiddeld tussen de 300 en 600 gram, met uitschieters tot 1 kilo. De romige en zachte textuur genereert tegelijkertijd een zure en zoete smaak. Door de teelt in volle grond en het gebruik van bronwater (zonder chloor) proeven ze vol en rond in de mond. Ik ben verkocht en kies een tomaat uit die net zo rood kleurt als de blos op de wangen van Maria. De Huevo de Toro gaat 3 euro per kilo, mijn exemplaar blijkt een goede 400 gram te wegen en ik betaal dus 1.3 euro voor één tomaat.

El Tío lo chumbo
Ik vertel bij het afrekenen dat ik eigenlijk ook een schrijver ben, maar dan wel van reisgidsen voor foodies. “Oh”, glundert ze. “Dan moet je zeker naar het kraampje van José. Die verkoopt deze maand ook iets speciaals.” José blijkt ‘El Tío lo chumbo’ te zijn. Hij verkoopt de eerste cactusvijgen (chumbos) van het seizoen. Chumbos komen van de cactussen die indertijd uit Amerika werden geïmporteerd en geplant als afscheiding tussen de olijfgaarden. Goedkoper en efficiënter dan prikkeldraad. Zeker in heuvelrijke gebieden. De zoete en sappige smaak staat in contrast met de gevaarlijke doornen. Die moeten worden verwijderd voordat het fruit wordt geschild. Het is een unieke en zeer seizoensgebonden lekkernij. Een venijnig insectje bedreigt echter het voortbestaan van de cactussen in de streek. En de planten worden door de overheid niet officieel tegen het uitsterven beschermd omdat ze ‘invasief’ zijn. José probeert dan maar zelf met kaliumzeep de cochinilleluis (want zo heet het beestje) weg en zijn business draaiende te houden. Hij slaagt er met veel moeite in om elk jaar zo’n 5.000 kilo cactusvijgen op zijn landgoed te plukken. En natuurlijk zijn het de beste van héél Spanje.

Mercado Agroalimentario in Coín
Als je ze wilt proeven rep je dan deze maand nog naar de Mercado Agroalimentario in Coín. De markt staat met grote, witte letters aangegeven naast het commerciële centrum La Trocha. Daar kan je op zondag op hetzelfde moment (tussen 09.00 en 14.00 uur) de rastro (vlooienmarkt) bezoeken.

Wil je nog meer lekkers in Andalusië ontdekken?
Onze reisgids ‘Foodspots in Andalusië’ toont jou de weg naar de plekken waar je de lokale gastronomie en eetcultuur ten volle kan proeven.

Bestellen kan via: www.foodiefelipe.com.

En o ja, de boeken van Maria zijn ook te koop via Amazon, ontdekte ik. Onderschat dat boerenverstand niet.

0 thoughts on “Een tomaat zo rood als de blos op de wangen van Maria”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.